ساز تنهایی
 
 
 
هامون حبیبی

امواج لنگه کفش های کودکی را از او گرفت ، او روی ساحل نوشت (دریا دزد کفش های من!)
مردی که از دریا ماهی گرفته بود روی ماسه ها نوشت "دریا سخاوتمندترین سفره هستی!)امواج دریا آمد و جملات را محو کرد و برای من تنها این پیام را باقی گذاشت .برداشت های دیگران در مورد خودت را در وسعت خویش حل کن تا دریا باشی.
 
هامون حبیبی
دکتر
کتابدار
مجری رادیو
استاد و برادر بزرگوارم ...
مدرس دانشگاه علامه طباطبایی به دیار باقی شتافت ..
 
هنوز هم باورش برام سخته ...خیلی سخت ...
 
امیدوارم ..روح این بزرگوار در کنار امام بزرگوارمان حضرت امام صادق (ع) به حیات ابدی و کسب دانش ادامه بدهند ...
 
گریه
 
[ ۱۳٩۱/٦/٢۱ ] [ ۱٠:٥٦ ‎ب.ظ ] [ ستوده ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

من برای ساختن خویشتن می روم... برای شکافتن صخره های بیگانگی من به خود باز می گردم سفرم را از خویشتن خویش آغاز می کنم و در جان دوباره ام به پایان می برم من برای ساختن خویشتن می روم... من به نهایت انسان می اندیشم سفرم را آغاز می کنم در کوله بارم هزار آرزو گذاشته ام هزار آرزوی یک انسان انسانی که خویش را می جوید من به خویشتن خویش باز خواهم گشت....
موضوعات وب