ساز تنهایی

آدم گناه‌کار خیلی حیران است. من این را تجربه کرده‌ام. خیلی حیران می‌شوی. همه‌ش دوست داری یک جایی داشته باشی که سقف داشته باشد تا به خیال خودت از نگاه خدا فرار بکنی و شلوغ باشد تا دل‌ت را بسپاری به غفلتی که در بعضی جمع‌ها موج می‌زند. من تجربه کرده‌ام. گاهی فکر می‌کنی آب از سرت گذشته است و خودت را می‌اندازی در سراشیبی‌ای که خیلی بد است. بیش‌تر سقوط می‌کنی. می‌فهمی امّا دست خود ِ آدم نیست. یعنی دست من نبود. اوضاع ِ خیلی بدی‌ست. در ماهی که شیطان در آن به غل و زنجیر کشیده می‌شود تو خودت از شیطان بدتر شوی. به خودش که خیلی سخت است. این شب‌ها مناجات شاکین را خیلی دوست دارم. خیلی دوست دارم هی از نفس خودم به خدا شکایت کنم. خیلی دوست دارم با این‌که از زیر آسمان بودن به خاطر این‌‎که نگاه‌‎ش را بدجور حس می‌کنم، خجالت می‌کشم، ولی بروم در یک بیابان و فریاد بزنم این دعا را. فریاد بزنم و شکایت کنم از نفس جنایت‌کارم. کاش می‌مردم. کاش می‌مردم و این روزهای تلخی و این روزهای سرگردانی را نمی‌دیدم. این روزهایی که باید لاشه‌ی متعفن‌م را یکی بردارد و ببرد و دور کند از این دنیا و جایی آتش‌ش بزند و خاکسترش را به باد بدهد. گرچه فکر می‌کنم خاکستر لاشه‌ام هم هوا را آلوده می‌کند. کاش می‌مردم و این روزهایی را نمی‌دیدم که چشم در چشم‌ش و در مهمانی‌ش، گناه می‌کنم. کاش می‌مردم. من از نفس‌م شکایت دارم. از نفسی که تا می‌آیم خوب بشوم دوباره مرا به سمت بدی می‌کشاند. طبیب دردهای بی‌درمان! باید زیر قدم‌های وحشی ِ این نفس جان دهم تا به دادم برسی؟ باید چه‌قدر آزمایش بشوم و از زیر آزمایش‌ها یکی پس از دیگری سرافکنده بیرون بیایم تا به دادم برسی؟ ای پناه‌گاه من! به تو پناه می‌آورم از نفس ِ جنایت‌پیشه‌ام. مرا از این گرگ وحشی نجات بده. به من پناه بده...

[ ۱۳٩۳/٤/۱۱ ] [ ٤:٤٩ ‎ب.ظ ] [ ستوده ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

من برای ساختن خویشتن می روم... برای شکافتن صخره های بیگانگی من به خود باز می گردم سفرم را از خویشتن خویش آغاز می کنم و در جان دوباره ام به پایان می برم من برای ساختن خویشتن می روم... من به نهایت انسان می اندیشم سفرم را آغاز می کنم در کوله بارم هزار آرزو گذاشته ام هزار آرزوی یک انسان انسانی که خویش را می جوید من به خویشتن خویش باز خواهم گشت....
موضوعات وب